Έχει περάσει σχεδόν μισός χρόνος από τις τελευταίες κρίσεις αξιωματικών της ΕΛΑΣ. Σε λίγο καιρό και μετά το φθινόπωρο ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί θα αρχίσουν να έχουν αγωνία για το υπηρεσιακό τους μέλλον, αλλά και ελπίδα ταυτόχρονα (με ανάλογη πίεση βέβαια πρός τά κάτω).
Όλοι τους θα προτάξουν τα πτυχία τους, τις εκπαιδεύσεις τους (άραγε πως επιλέχθηκε κάποιος για μία εκπαίδευση π.χ. στο εξωτερικό και όχι κάποιος άλλος), τις επιτυχίες τους στην υπηρεσία (συλλήψεις κ.τ.λ.), προϋπηρεσία σε ειδικές υπηρεσίες (άραγε πως επιλέχθηκε κάποιος έναντι αλλού αξιωματικού;) και σίγουρα κανείς τους δε θα νιώσει δικαιωμένος αν δεν προαχθεί.
Ένα μεγάλο ζητούμενο όμως που δυστυχώς κανείς δε λαμβάνει υπόψιν είναι η λεγόμενη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού. Για αυτό τίθενται κάποια απλά ερωτήματα προς όλους τους ανώτατους αξιωματικούς, που φυσιολογικό είναι να έχουν στόχους εξέλιξης, αλλά και σε όλους εμάς που πιθανόν να έρθουμε στη θέση τους:
1) Με πόσες οφειλόμενες ημερήσιες αναπαύσεις παραλάβατε κύριε διευθυντα μία αστυνομική διεύθυνση και με πόσες την παραδίδεται; (εννοείται σε περίπου ίδιες συνθήκες).
2) Όλες οι επιτυχίες που επικαλείστε με πόσο εργασιακό κόστος επήλθαν; μήπως χρησιμοποιήσατε πολύ περισσότερο προσωπικό απ' ότι απαιτούνταν;
3) Είστε σε μία διεύθυνση με πλήρης οργανικές θέσεις, παρ' όλα αυτά γιατί χρωστάτε ημερήσιες αναπαύσεις στο προσωπικό σας;
4) Αν διευθύνεται μία διεύθυνση με κενές οργανικές θέσεις το έχετε αναφέρει αυτό εγγράφως στη προϊστάμενη υπηρεσία; Καθώς επίσης τι ενέργειες κάνατε για να έχουν οι αξιωματικοί σας χώρους και γραφεία που αρμόζουν σε αξιωματικούς, τι ενέργειες κάνατε να έχει το προσωπικό σας αυτοκίνητα σε άριστη κατάσταση ή μήπως το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης είναι μία καλή δικαιολογία για μη περαιτέρω ενέργειες;
5) Η συμπεριφορά σας προς τους υφιστάμενους σας είναι ανθρώπινη, δημοκρατική, δίκαιη; ή αντιθέτως αυταρχική και απάνθρωπη και για το μονο που ενδιαφέρεστε είναι ή προσωπική προβολή σας;
6) Μήπως θα ήταν διαφορετική αν έπαιζε ρόλο για τη προαγωγή σας ή αξιολόγηση σας από το υφιστάμενο προσωπικό;
Και ένα τελευταίο ερώτημα προς την πολιτική και φυσική ηγεσία. Τελικά είμαστε πολλοί ή λίγοι οι Αστυνομικοί αυτής της χώρας; Γιατί αν είμαστε πολλοί και παρ' όλα υπάρχουν υπηρεσίες με σημαντικές ελλείψεις σε αστυνομικό προσωπικό,τότε πιθανό να υπάρχουν ευθύνες για μη ορθολογική κατανομή αυτού. Αν πάλι είμαστε λίγοι θα πρέπει συντονισμένα διοίκηση και συνδικαλιστικοί φορείς να πιέσουν
για προσλήψεις προσωπικού .
Ή ασφάλεια και ή ζωή πολιτών και αστυνομικών είναι αδιαπραγμάτευτη.
ΝΕΣΠΑΑ Κ.Μακεδονιας
